Vrijdag 11 september

PAARD

Kel Assouf

Kel Assouf betekent zowel 'degenen met nostalgie' als 'zonen van de eeuwigheid' in de Touareg-taal Tamasheq. De groep kwam samen rond de verbannen Touareg-muzikant Anana Harouna in Brussel in 2006.

Vanaf het begin bouwde Kel Assouf haar identiteit op rond twee centrale ideeën; de bevordering van de Touareg-cultuur en de strijd tegen discriminatie.

 

Het doel van het album BLACK TENERE dat op 15 februari 2019 op Glitterbeat Records werd uitgebracht, was om muziek in de studio te creëren die zou klinken als een live act, waarbij een belangrijke ruimte voor improvisatie en vrijheid behouden blijft. Ze wilden AL hun muzieklijnen live op het podium laten spelen, in oldschool stijl. De strakke formule - met een toetsenist die tegelijkertijd optreedt als bas (Korg) en organist (Nord Electro) - maakt spontane interacties tussen de drie muzikanten mogelijk. Het publiek voelt die vrijheid en ze vinden het geweldig, misschien omdat dat is waar het leven om draait.

 

Anana ag Haroun - gitaar en zang Alan van Rompuy - sleutels Olivier Penu - drums

Het Nationale

Theater

Theatrale lezing

De Waterbruid

Het Nationale Theater i.s.m. Trauma’s van Nora

 

Actrices Soumaya Ahouaoui, Tamar van den Dop en Nora Akachar lezen een bewerking van de tekst De waterbruid, naar het boek van Tahar Ben Jelloun. In een klein dorp in de Atlas is een geplande bruiloft aanleiding voor een opstand tegen een dominante, eeuwenoude cultuur. Malika, de aanstaande bruid, verzet zich tegen de tradities van het geregelde huwelijk.

Na afloop van het stuk is er een gesprek tussen jonge vrouwen van nu: hoe belangrijk zijn de huidige structuren, waar houden ze je tegen, waar zou jij je van willen bevrijden?  

De voorstelling speelt tijdens het Gnawa Festival. Bevrijding is binnen Gnawa een belangrijk thema. De mens moet naar de natuur blijven luisteren en niet vasthouden aan vastgeroeste regels en aan zichzelf opgelegde wetten. Hierdoor raken ze steeds verder verwijderd van die natuur. Mannen profiteren wel van deze structuren, het is dus niet voor niets dat in De waterbruid een vrouw in opstand komt en vecht voor haar vrijheid.

Tahar ben Jelloun (1944) is een Marokkaanse romanschrijver, dichter en essayist. Ben Jelloun schrijft in het Frans, hoewel het Arabisch zijn moedertaal is. Hij schreef voor diverse tijdschriften en kranten, waaronder Le Monde. Zijn roman Gewijde Nacht (een vervolg op L'Enfant de sable) won de Prix Goncourt. Het toneelstuk La fiancée de l’eau, vertaald als De waterbruid, schreef hij in 1984.

Tekst: Tahar Ben Jelloun
Bewerking: Erna van de Berg
Spel: Soumaya Ahouaoui, Tamar van den Dop en Nora Akachar

© 2019 All Rights Reserved

  • Facebook - White Circle
  • Spotify - White Circle